Whois domeny: jak sprawdzić właściciela i odczytać rekord

Co to jest whois domeny?

Sprawdzenie WHOIS to zapytanie do publicznej bazy rejestracyjnej nazwy domeny. Każda domena w ogólnej domenie najwyższego poziomu, takiej jak .com, .net czy .org, ma rekord prowadzony przez rejestr i rejestratora, a jego publiczną część może przeczytać każdy. Zapytanie zwraca, kto jest rejestratorem, kiedy domenę utworzono, kiedy wygasa, jakich serwerów nazw używa oraz zestaw kodów statusu, które mówią, czy jest zablokowana, wstrzymana albo przeznaczona do usunięcia.

Nazwa pochodzi od oryginalnego polecenia Uniksa. W 1982 roku RFC 812 opisał usługę NICNAME/WHOIS sieci ARPANET na porcie TCP 43, odpytywaną przez wpisanie whois i nazwy; obecną specyfikacją tego tekstowego protokołu jest RFC 3912. Słowo przetrwało, choć protokół pod spodem się zmienił: od 28 stycznia 2025 ICANN nie wymaga już od rejestrów i rejestratorów gTLD utrzymywania WHOIS na porcie 43 (poza .com, .name i .post), a te same dane serwuje RDAP, API w JSON. Większość narzędzi, w tym WHOIS Lookup od DNS Robot, pyta najpierw RDAP i nadal nazywa wynik rekordem WHOIS.

Jest coś, czego sprawdzenie WHOIS zwykle już nie zwraca: imienia, adresu i e-maila właściciela. Od wejścia RODO w życie w maju 2018 rejestratorzy domyślnie zakrywają dane osobowe na całym świecie. Dalsza część poradnika pokazuje, co nadal tam jest, jak to czytać i jak dotrzeć do właściciela, gdy pola kontaktowe mówią REDACTED FOR PRIVACY.

Co zawiera rekord WHOIS

Oto prawdziwy rekord rejestru dla example.com, pobrany 27 października 2026 poleceniem whois w macOS. Każdy rekord gTLD ma ten sam kształt, więc skoro potrafisz przeczytać ten, przeczytasz każdy:

Domain Name: EXAMPLE.COM
Registry Domain ID: 2336799_DOMAIN_COM-VRSN
Registrar WHOIS Server: whois.iana.org
Registrar URL: http://res-dom.iana.org
Updated Date: 2026-08-14T08:01:43Z
Creation Date: 1995-08-14T04:00:00Z
Registry Expiry Date: 2027-08-13T04:00:00Z
Registrar: RESERVED-Internet Assigned Numbers Authority
Registrar IANA ID: 376
Domain Status: clientDeleteProhibited https://icann.org/epp#clientDeleteProhibited
Domain Status: clientTransferProhibited https://icann.org/epp#clientTransferProhibited
Domain Status: clientUpdateProhibited https://icann.org/epp#clientUpdateProhibited
Name Server: ELLIOTT.NS.CLOUDFLARE.COM
Name Server: HERA.NS.CLOUDFLARE.COM
DNSSEC: signedDelegation
DNSSEC DS Data: 2371 13 2 C988EC423E3880EB8DD8A46FE06CA230EE23F35B578D64E78B29C3E1C83D245A
>>> Last update of whois database: 2026-10-26T19:13:27Z <<<

Rekord dzieli się na pięć grup, a każda odpowiada na inne pytanie:

• Tożsamość — Domain Name i Registry Domain ID. Identyfikator to wewnętrzny klucz rejestru i nigdy się nie zmienia, nawet gdy domena zmienia właściciela.
• Rejestrator — firma, której płaci właściciel domeny. Registrar IANA ID to unikalny numer rejestratora na liście rejestratorów IANA, a Registrar WHOIS Server wskazuje, gdzie leżą pola kontaktowe, bo dla .com i .net sam rejestr nie przechowuje żadnych kontaktów.
• Daty — Creation Date, Updated Date i Registry Expiry Date. Wszystkie trzy są w UTC. Datę utworzenia pokazuje sprawdzanie wieku domeny.
• Status — jeden lub więcej kodów statusu EPP. To najbardziej przydatna i najczęściej źle odczytywana część rekordu; ma niżej własną sekcję.
• Delegacja — serwery nazw i flaga DNSSEC. To pomost między WHOIS a DNS: zmień tutaj serwery nazw, a przeniosą się za nimi wszystkie rekordy DNS domeny.

Jak sprawdzić whois domeny

Zapytanie można wykonać na trzy sposoby, a każdy zwraca te same dane. Wybierz według tego, jak często go potrzebujesz i czy zależy Ci na surowym wyniku.

Sposób 1: narzędzie WHOIS online

Otwórz WHOIS Lookup od DNS Robot, wpisz domenę (wklejony URL lub adres e-mail też zadziała: zostanie odczytany jako zarejestrowana domena) i naciśnij Enter. Narzędzie pyta serwer RDAP samego rejestru (z listy IANA oraz rejestry takie jak DENIC, które prowadzą RDAP poza nią), a potem rekord rejestratora o pola kontaktowe; dla TLD bez RDAP, czyli mniej więcej dwóch na trzy domeny krajowe (m.in. .jp, .ru, .it i .eu), pyta zamiast tego serwer rejestru na porcie 43. Dostajesz rejestratora z kontaktem do zgłaszania nadużyć, daty utworzenia, aktualizacji i wygaśnięcia, kody statusu z objaśnieniami prostym językiem, serwery nazw, stan DNSSEC i wiek domeny.

ICANN Lookup to oficjalna alternatywa. Jest wiarygodny dla każdego gTLD, ale obejmuje tylko domeny krajowe, których rejestr prowadzi RDAP, i nie ma historii, trybu zbiorczego ani odnośników do danych DNS. Strony rejestratorów, takich jak GoDaddy i Namecheap, też oferują WHOIS czytający te same publiczne rekordy; działają, ale są zbudowane tak, żeby sprzedać Ci domenę, jeśli jest wolna.

Sposób 2: polecenie whois (macOS, Linux, Windows)

macOS ma wbudowanego klienta whois, a dystrybucje Linuksa dostarczają go w pakiecie. Mówi WHOIS-em na porcie 43, sam podąża za przekierowaniami do rejestratora i drukuje rekordy jeden po drugim (macOS zaczyna od IANA, więc dostaniesz trzy):

# Basic lookup (follows registry -> registrar referral)
whois example.com

# Query one specific server and skip the referral
whois -h whois.verisign-grs.com example.com

# Only the lines you usually care about
whois example.com | grep -iE 'Registrar:|Creation Date|Expiry|Domain Status|Name Server'

# Debian/Ubuntu: install if missing
sudo apt install whois

Windows nie ma wbudowanego whois. Dwie czyste opcje to własne narzędzie Microsoftu z pakietu Sysinternals oraz odpytanie RDAP przez curl, który jest dostępny w Windows 10 i 11:

Windows: whois z Sysinternals albo curl

Pobierz whois.exe z pakietu Sysinternals i dodaj go do PATH. -v podąża za przekierowaniem do rejestratora, a konkretny serwer podaje się po domenie (whois example.com whois.verisign-grs.com), nie po -h. Jeśli wolisz niczego nie instalować, zapytaj serwer RDAP bezpośrednio i pozwól PowerShellowi sformatować JSON:

# Sysinternals whois (after download)
whois -v example.com

# No install: query RDAP and pretty-print the JSON
curl.exe -sL -H "Accept: application/rdap+json" https://rdap.org/domain/example.com | ConvertFrom-Json | Select-Object ldhName, status, events, nameservers

Sposób 3: zapytanie prosto do RDAP (do skryptów)

Jeśli potrzebujesz danych WHOIS w skrypcie, pomiń format tekstowy i sięgnij po RDAP. Odpowiedź to JSON o stałym schemacie, więc wyciągniesz z niej pola bez regexów. Rejestr .com odpowiada pod adresem rdap.verisign.com; dla każdego innego TLD serwis rdap.org znajdzie właściwy serwer w pliku bootstrap IANA i przekieruje zapytanie:

# Registry record for a .com, straight from Verisign
curl -s -H 'Accept: application/rdap+json' \
  https://rdap.verisign.com/com/v1/domain/example.com | jq '{status, events, nameservers: [.nameservers[].ldhName]}'

# Any TLD: let rdap.org find the authoritative server
curl -sL https://rdap.org/domain/example.org | jq '.events'

# Output of the first command (trimmed: Verisign also returns a "last update of RDAP database" event)
{
  "status": ["client delete prohibited", "client transfer prohibited", "client update prohibited"],
  "events": [
    { "eventAction": "registration", "eventDate": "1995-08-14T04:00:00Z" },
    { "eventAction": "expiration",   "eventDate": "2027-08-13T04:00:00Z" },
    { "eventAction": "last changed", "eventDate": "2026-08-14T08:01:43Z" }
  ],
  "nameservers": ["ELLIOTT.NS.CLOUDFLARE.COM", "HERA.NS.CLOUDFLARE.COM"]
}

Tablica links w odpowiedzi rejestru zawiera odnośnik related do serwera RDAP samego rejestratora. Podążasz za nim i dostajesz obiekty kontaktowe — ukryte albo nie. Dokładnie to robi za Ciebie w jednym żądaniu dobrze zbudowane narzędzie webowe. Jeśli budujesz coś na tych danych, sześciostopniowa metoda z poradnika jak przetestować publiczny endpoint API sprawdza się przy serwerach RDAP tak samo jak przy każdym innym API zwracającym JSON.

Jak czytać wynik — pole po polu

Większość ludzi sprawdza WHOIS, żeby odpowiedzieć na jedno z czterech pytań. Oto gdzie w rekordzie leży odpowiedź.

Czy domena jest zajęta? Jeśli rekord wrócił, to tak. Zarejestrowana domena zawsze ma Creation Date. Jeśli rejestr zwraca No match for domain albo RDAP zwraca HTTP 404, nazwa jest niezarejestrowana lub zarezerwowana przez rejestr, co jest częste przy krótkich i słownikowych słowach. Żeby odróżnić jedno od drugiego, użyj sprawdzarki dostępności domen, bo weryfikuje też przez DNS.

Kiedy wygasa i czy zostanie zwolniona? Przeczytaj datę wygaśnięcia, potem kody statusu. Domena w autoRenewPeriod lub redemptionPeriod nie została zwolniona; właściciel nadal może ją odnowić albo przywrócić. Tylko pendingDelete oznacza, że zostanie zwolniona, i zwykle zajmuje to jeszcze pięć dni. Całą oś czasu opisuje sekcja o cyklu życia wygasania poniżej. Nie oceniaj tylko po dacie rejestru: gdy domena gTLD wygasa, rejestr odnawia ją automatycznie na rok, więc Registry Expiry Date może już pokazywać przyszły rok, podczas gdy rekord samego rejestratora (Registrar Registration Expiration Date) wciąż pokazuje dzień, w którym właściciel przestał płacić. Gdy się różnią, o zwolnieniu decydują kody statusu.

Kto nią zarządza? Registrar to firma, z którą należy się kontaktować, a Registrar Abuse Contact Email i telefon są publikowane nawet wtedy, gdy wszystko inne jest zakryte. To zamierzone: Polityka Danych Rejestracyjnych ICANN wymaga, by te pola pozostały publiczne.

Czy ostatnio się zmieniała? Updated Date przesuwa się, ilekroć rejestrator wprowadzi zmianę: odnowienie, zmiana serwerów nazw, dodana lub zdjęta blokada. Domena, która w zeszłym tygodniu zmieniła serwery nazw i wygasa w przyszłym miesiącu, ma inny profil ryzyka niż ta, której nikt nie ruszał od 2015 roku. Jeśli serwery nazw się zmieniły, sprawdzenie NS pokaże, gdzie DNS mieszka teraz.

Kody statusu domeny (EPP) — co naprawdę znaczą

Kody statusu to najcenniejsza linia w rekordzie WHOIS i zarazem najczęściej źle rozumiana. Definiuje je protokół EPP, a każdy kod ma stałe znaczenie opublikowane przez ICANN. Kod zaczynający się od client ustawił rejestrator, zwykle na życzenie właściciela; kod zaczynający się od server ustawił rejestr i tylko rejestr może go zdjąć.

Wzór do zapamiętania: clientTransferProhibited + clientUpdateProhibited + clientDeleteProhibited to zdrowo i nudno. Domena, która nagle niczego nie rozwiązuje i pokazuje clientHold, wymaga, żeby właściciel sprawdził skrzynkę, a nie DNS. A jeśli czekasz, żeby kupić domenę, którą ktoś przeoczył, nic przed pendingDelete nie jest warte obserwowania.

Dlaczego WHOIS pokazuje „REDACTED FOR PRIVACY”

Do 2018 roku rekord WHOIS dla domeny .com zwykle zawierał pełne imię i nazwisko rejestrującego, adres pocztowy, telefon i e-mail. Rejestratorzy sprzedawali prywatność WHOIS jako dodatek, który zastępował te pola danymi usługi pośredniczącej. Potem 25 maja 2018 weszło w życie unijne RODO (GDPR), tego samego dnia co Specyfikacja Tymczasowa, którą ICANN przyjęła tydzień wcześniej, i rejestratorzy zaczęli zakrywać dane osobowe wszystkim, zamiast rozstrzygać, kto podlega przepisom. Tę tymczasową zasadę zastąpiła Polityka Danych Rejestracyjnych ICANN, w pełni obowiązująca od 21 sierpnia 2025: rejestratorzy muszą zakrywać dane osobowe tam, gdzie wymaga tego prawo o prywatności, i mogą zakrywać je także wszystkim pozostałym.

Tak wygląda to, co rekord RDAP na poziomie rejestratora dla cloudflare.com zwraca dziś o jego rejestrującym (skrócone):

{
  "objectClassName": "entity",
  "roles": ["registrant"],
  "vcardArray": ["vcard", [
    ["fn",  {}, "text", "DATA REDACTED"],
    ["org", {"type": "work"}, "text", "DATA REDACTED"],
    ["adr", {"cc": "US", "type": "work"}, "text",
      ["", "", ["DATA REDACTED", "DATA REDACTED"], "DATA REDACTED", "CA", "DATA REDACTED", ""]],
    ["contact-uri", {}, "uri", "https://domaincontact.registrar.cloudflare.com/cloudflare.com"]
  ]],
  "remarks": [{ "title": "REDACTED FOR PRIVACY",
                "description": ["Some of the data in this object has been removed"] }]
}

Polityka jest precyzyjna co do tego, co pozostaje publiczne. Dla domeny gTLD zawsze muszą być opublikowane: nazwa domeny, nazwa rejestratora i IANA ID, URL rejestratora, e-mail i telefon rejestratora do zgłaszania nadużyć, data utworzenia, data wygaśnięcia, serwery nazw i kody statusu. Zakrycie też nigdy nie jest pełne: polityka wymaga opublikowania województwa/stanu i kraju rejestrującego, a także nazwy organizacji, gdy rejestrujący zgodził się ją opublikować, więc nawet zakryty rekord może powiedzieć, że właściciel jest w Kalifornii albo w Bawarii. W rekordzie powyżej to CA i US oraz link contact-uri do formularza kontaktowego Cloudflare.

Praktyczna różnica między prywatnością a zakryciem: płatna usługa prywatności WHOIS nadal przekazuje pocztę wysłaną na adres pośredni, a zwykłe zakrycie usuwa e-mail i zastępuje go linkiem do formularza kontaktowego albo zanonimizowanym adresem przekazującym, zależnie od rejestratora. Tak czy inaczej osoba z zewnątrz dostaje możliwość napisania do właściciela bez dowiadywania się, kim on jest.

Jak sprawdzić właściciela domeny, gdy WHOIS jest ukryty

Zakrycie danych zamknęło drzwi frontowe, ale domena zostawia ślady wszędzie indziej. Przejdź przez poniższe kroki po kolei; każdy zajmuje minutę.

• Przeczytaj to, co nie jest zakryte. Województwo/stan i kraj są publikowane zawsze, a organizacja też, gdy rejestrujący się zgodził. Już sam rejestrator zawęża obraz: domena w MarkMonitor lub CSC należy do dużej korporacji; ta w Cloudflare Registrar to prawdopodobnie deweloper albo startup.
• Użyj przekazywania wiadomości przez rejestratora. Każdy rejestrator musi dać Ci sposób na kontakt z rejestrującym: zanonimizowany e-mail jak abc123@contact.gandi.net albo formularz webowy podlinkowany w wyniku WHOIS. Uczciwe wiadomości są przekazywane.
• Sprawdź certyfikat SSL. Certyfikaty z weryfikacją organizacji (OV) i rozszerzoną weryfikacją (EV) zawierają nazwę prawną firmy w polu Subject. Przepuść domenę przez sprawdzarkę SSL i przeczytaj łańcuch certyfikatów; poradnik o łańcuchach certyfikatów SSL pokazuje, gdzie jest organizacja.
• Zajrzyj do DNS. Pole RNAME rekordu SOA to e-mail administratora strefy z @ zastąpionym kropką. Rekordy TXT zdradzają dostawcę poczty, tokeny weryfikacyjne Google, Microsoft i Facebooka, a czasem wprost nazwę firmy. Zapytanie DNS o SOA i TXT trwa sekundy, a wyszukiwarka subdomen wydobywa nazwy hostów takie jak mail., crm. czy jira., które zdradzają narzędzia używane przez firmę.
• Sprawdź historię WHOIS. Rekordy sprzed maja 2018 były publiczne i zarchiwizowało je kilka komercyjnych usług. Domena zarejestrowana wiele lat wcześniej często ma niezakryty rekord historyczny z pierwszym rejestrującym, chyba że już wtedy korzystała z usługi prywatności.
• Odwrotny WHOIS. Jeśli znasz jeden szczegół (nazwę firmy albo e-mail, który przetrwał), usługi odwrotnego WHOIS przeszukują wszystkie domeny, które kiedykolwiek go podały. Drogie, ale tak zespoły ochrony marki mapują portfel cybersquattera.
• Złóż wniosek. Przy potrzebie prawnej, takiej jak spór o znak towarowy, phishing czy oszustwo, Registration Data Request Service (RDRS) ICANN przekazuje rejestratorowi formalny wniosek o ujawnienie. Działa tylko dla gTLD i tylko z uczestniczącymi rejestratorami. W dwuletnim pilotażu (od 28 listopada 2023 do 30 listopada 2025) obsłużył ponad 3700 wniosków, z których 26% zatwierdzono, a 55% odrzucono (ICANN); ICANN utrzymuje go, dopóki społeczność decyduje, co dalej.

WHOIS kontra RDAP: co zmieniło się w 2025 roku

RDAP (Registration Data Access Protocol) zaprojektowano w IETF, żeby naprawić wszystko, co było zepsute w WHOIS na porcie 43 — i to właśnie z niego korzysta dziś Twoje narzędzie do sprawdzania domen. Różnice mają znaczenie, jeśli budujesz coś na tych danych:

Dwie praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, jeśli Twój skrypt zbiera dane z tekstowego wyniku whois, żyje na pożyczonym czasie: poza .com, .name i .post rejestry i rejestratorzy mogą wyłączyć usługę na porcie 43 w dowolnej chwili, a niektórzy już to zrobili. whois.nic.google Google Registry, obsługujący .app i .dev, już się nawet nie rozwiązuje, a serwer rejestratora GoDaddy na każde zapytanie odpowiada „This WHOIS server is being retired. Please use our RDAP service instead.” (oba sprawdzone 27 października 2026).

Po drugie, bootstrap RDAP rozwiązuje problem, którego WHOIS nigdy nie rozwiązał: mając example.museum, klient pobiera raz data.iana.org/rdap/dns.json, znajduje wpis dla museum i odpytuje serwer autorytatywny bez żadnej zakodowanej na sztywno wiedzy. Zmianę widać w ruchu: miesięczne raporty ICANN pokazują, że zapytania RDAP do gTLD wzrosły z około 7 miliardów miesięcznie w styczniu 2025 do 65 miliardów w sierpniu 2025, wyprzedzając WHOIS na porcie 43 w czerwcu 2025 (APNIC).

Domeny krajowe: każdy rejestr robi to po swojemu

Polityki ICANN wiążą gTLD. Krajowe TLD (.de, .uk, .br, .jp i około 300 innych) ustalają własne reguły, a WHOIS dla ccTLD może zwrócić wszystko, od pełnej zweryfikowanej tożsamości po prawie nic. Oto co publiczne zapytanie zwróciło w ośmiu rejestrach 27 października 2026:

Na przeciwległym końcu skali, oto cała odpowiedź DENIC na porcie 43 dla example.de:

% The DENIC whois service on port 43 doesn't disclose any information concerning
% the domain holder, general request and abuse contact.
% This information can be obtained through use of our web-based whois service
% available at the DENIC website:
% https://webwhois.denic.de/?lang=en

Domain: example.de
Nserver: ns1078.ui-dns.biz
Nserver: ns1078.ui-dns.com
Nserver: ns1078.ui-dns.de
Nserver: ns1078.ui-dns.org
Status: connect
Changed: 2018-08-10T05:24:12+02:00

Brak rejestratora, daty utworzenia lub wygaśnięcia, właściciela, a słownik statusów (connect) jest własny dla DENIC, nie z EPP.

WHOIS adresu IP: do kogo należy adres

To samo polecenie whois działa na adresie IP, tylko że odpowiedź pochodzi z zupełnie innej bazy. Nazwami domen zarządzają rejestry i rejestratorzy, a bloki adresów IP przydziela pięć regionalnych rejestrów internetowych (ARIN dla Ameryki Północnej, RIPE NCC dla Europy i Bliskiego Wschodu, APNIC dla Azji i Pacyfiku, LACNIC dla Ameryki Łacińskiej oraz AFRINIC dla Afryki). Rekord WHOIS adresu IP mówi, która organizacja trzyma blok, jaki jest jego rozmiar, w jakim kraju go przypisano i gdzie zgłaszać nadużycia — czyli dokładnie to, czego potrzebujesz, gdy jakiś adres atakuje Twój serwer albo zasypuje Cię spamem.

# Port-43 WHOIS: the client finds the right RIR automatically
whois 1.1.1.1

# RDAP: rdap.org redirects to the right RIR (APNIC here)
curl -sL https://rdap.org/ip/1.1.1.1 | jq '{name, handle, startAddress, endAddress, country, type}'

# Output
{
  "name": "APNIC-LABS",
  "handle": "1.1.1.0 - 1.1.1.255",
  "startAddress": "1.1.1.0",
  "endAddress": "1.1.1.255",
  "country": "AU",
  "type": "ASSIGNED PORTABLE"
}

Rekord IP nigdy nie powie Ci, jakie strony są hostowane pod danym adresem — jeden chmurowy adres IP potrafi obsługiwać tysiące domen. Nie zdradza też fizycznej lokalizacji użytkownika, a jedynie miejsce rejestracji bloku. Po szybką odpowiedź bez wiersza poleceń sięgnij po IP Lookup, które łączy dane RIR z geolokalizacją, oraz ASN Lookup, pokazujące, z jakiej sieci blok jest rozgłaszany. Żeby przejść z adresu IP z powrotem na nazwę hosta, użyj odwrotnego DNS, który odczytuje rekord PTR, a nie WHOIS.

Czytanie dat wygaśnięcia: cykl życia domeny

Kody statusu nabierają sensu dopiero na tle osi czasu, przez którą domena gTLD przechodzi po tym, jak właściciel przestaje płacić. Expired Registration Recovery Policy od ICANN ustala minima, rejestry i rejestratorzy dokładają własne marginesy, a w efekcie droga jest dłuższa, niż większość ludzi się spodziewa:

• Około 30 dni i ponownie około 7 dni przed wygaśnięciem — rejestrator musi wysłać e-mail do właściciela. Trzecie powiadomienie przychodzi w ciągu 5 dni po wygaśnięciu.
• Dzień 0 (wygaśnięcie) — rejestr automatycznie odnawia domenę i ustawia autoRenewPeriod. Rejestrator ma do 45 dni, by ją zachować lub usunąć. Przed usunięciem musi sprawić, żeby domena przestała się rozwiązywać przez co najmniej ostatnie 8 dni (albo od wygaśnięcia, jeśli usuwa wcześniej), więc strona gaśnie; wielu rejestratorów parkuje ją na stronie z informacją o wygaśnięciu domeny.
• Dni 1–45 (okres ochronny rejestratora) — właściciel nadal może odnowić. ICANN gwarantuje to tylko, dopóki domena jest wyłączona (ERRP); jak długo rejestrator pozwala ponad to i za jaką cenę, to jego własna polityka, a opłaty po wygaśnięciu musi publikować na swojej stronie.
• Usunięcie → redemptionPeriod (30 dni) — rejestrator usunął domenę. Właściciel nadal może ją przywrócić, za opłatą za przywrócenie, którą rejestrator musi pokazać na stronie, oprócz odnowienia. Nikt inny nie może jej zarejestrować.
• pendingDelete (5 dni) — przywrócenie nie jest już możliwe. Pod koniec tego okna, o godzinie, której rejestr nie ogłasza, nazwa zostaje usunięta i staje się dostępna.
• Zwolnienie — domena jest wolna do rejestracji, a usługi przechwytujące domeny, które odpytywały rejestr, rywalizują o nią w milisekundach.

Zatem domena, której rekord u rejestratora pokazuje datę wygaśnięcia sprzed dwóch tygodni, może być od około 35 do 66 dni od faktycznego zwolnienia, a może nigdy nie zostać zwolniona: właściciel może ją odzyskać w dowolnej chwili aż do pendingDelete. Obserwuj linię statusu, nie datę wygaśnięcia. Wystarczy raz dziennie sprawdzić WHOIS i odnotować zmianę statusu.

Do czego ludzie naprawdę używają WHOIS

Poza pytaniem „czy ta nazwa jest wolna” kilka zadań wraca raz po raz w kolejkach wsparcia i zespołach bezpieczeństwa.

Sprawdzenie strony, zanim jej zaufasz. Sklep, który twierdzi, że działa od dziesięciu lat, a którego domena powstała trzy tygodnie temu, coś Ci mówi. Data utworzenia, rejestrator i serwery nazw to dziesięć sekund sprawdzania, a w rekordzie rejestru nie da się ich podrobić.

Diagnozowanie strony, która przestała się rozwiązywać. Zanim ruszysz DNS, upewnij się, że domena nie wygasła i nie jest na clientHold; jeśli jest, żadna zmiana w DNS nie pomoże. Po migracji serwerów nazw linie Name Server w WHOIS potwierdzają, że rejestrator faktycznie zastosował zmianę; resolvery mogą trzymać stare serwery nazw w pamięci podręcznej do 48 godzin, czyli tyle, ile wynosi TTL rekordów delegacji .com. Sprawdzenie NS pokazuje, co świat widzi teraz.

Kupno domeny, która jest zajęta. WHOIS mówi, kto jest rejestratorem (niektórzy prowadzą usługę brokerską), czy domena jest zablokowana, jak długo obecny właściciel ją trzyma i czy zmierza ku wygaśnięciu.

Badanie phishingu lub nadużyć. Registrar Abuse Contact Email jest publikowany właśnie po to, żebyś mógł zgłosić złośliwą domenę temu, kto może ją zawiesić. Połącz go z kontaktem do nadużyć z WHOIS adresu IP dla dostawcy hostingu.

Audyt własnego portfela. Domeny przepadają przez wygasłe karty kredytowe tak samo jak przez hakerów. Kwartalny przegląd WHOIS wszystkich Twoich domen, ze sprawdzeniem dat wygaśnięcia i stanu blokad, to tanie ubezpieczenie.

Ściąga: pola rekordu WHOIS

Szybka ściąga do każdego pola, jakie zobaczysz w rekordzie gTLD, wraz z odpowiednikiem w RDAP dla tych, którzy parsują JSON:

Jeśli rekord, na który patrzysz, nie pasuje do tej tabeli, niemal na pewno masz przed sobą domenę krajową — a wtedy punktem odniesienia jest dokumentacja samego rejestru.