Konwerter IPv6 na IPv4

Wklej adres IPv6, aby wydobyć ukryty w nim adres IPv4 i zobaczyć, gdzie leżą jego 32 bity oraz który format je tam umieścił. Większość adresów IPv6 w ogóle nie zawiera IPv4, a konwerter wtedy to mówi.

Dekodery RFC 4291, 6052, 3056, 4380 i 5214 · sprawdzone na przykładach z każdego RFC · działa w twojej przeglądarce

Rozpoznany zapis IPv6

Gdzie w 128 bitach leży IPv4Mapowany z IPv4
Przykłady

Dowolny zapis IPv6, także z nawiasami, portem, %strefą lub /prefiksem. Konwersja odbywa się w twojej przeglądarce; nic nie jest wysyłane.

IPv4 w środkuMapowany z IPv4W użyciu

203.0.113.5

::ffff:0:0/96 · RFC 4291

Widzisz to w logu serwera? Ten odwiedzający połączył się przez IPv4, z adresu 203.0.113.5: serwer dual-stack zapisuje tak klientów IPv4.

IPv4
Skrócony (RFC 5952)
Rozwinięty (pełny)
IPv4 jako liczba
Dziesiętny · hex · binarny
Nazwa zwrotna DNS

Jak przekonwertować IPv6 na IPv4?

Adres IPv6 da się przekonwertować na IPv4 tylko wtedy, gdy adres IPv4 jest już w nim zapisany: rozpoznaj format po pierwszych bitach adresu, weź 32 bity, które ten format rezerwuje, i odczytaj je jako cztery liczby dziesiętne.

Konwerter wykonuje wszystkie trzy kroki. W ::ffff:203.0.113.5 pierwsze 96 bitów to prefiks adresów mapowanych z IPv4 ::ffff:0:0/96 (RFC 4291), więc ostatnie 32 bity to adres IPv4: cb00:7105 szesnastkowo, czyli cb = 203, 00 = 0, 71 = 113 i 05 = 5.

Inne formaty umieszczają 32 bity gdzie indziej: 6to4 tuż po 2002:, prefiks NAT64 sieci wokół pominiętego oktetu, Teredo w odwróconej postaci na końcu. Wstęga w narzędziu pokazuje, gdzie leżą w każdym wpisanym adresie.

1Odczytaj prefiks::ffff:0:0/96 Prefiks adresu mapowanego z IPv4
2Weź 32 bity96–127 · cb00:7105
3Każdy bajt dziesiętniecb20300071113055203.0.113.5
Trzy kroki na adresie mapowanym z logu serwera. Adres dokumentacyjny (RFC 5737).
Konwerter IPv6 na IPv4 dekodujący adres Teredo na adresy IPv4 serwera i klientaKonwerter IPv6 na IPv4 dekodujący adres Teredo na adresy IPv4 serwera i klientaJedno pole, każdy zapisNawiasy, porty, strefy, prefiksy, adresy URL i nazwy zwrotne są rozpoznawane; wiersz pod polem mówi, jak.PrefiksPierwsze bity wskazują format, tu 2001::/32 Teredo z RFC 4380.Odwrócone bity, przywróconeTeredo zapisuje port i IPv4 klienta odwrócone; wiersz pod nimi pokazuje prawdziwą wartość.Adres IPv4Każdy podświetlony bajt dziesiętnie, a cały adres pod jego nawiasem.WerdyktIPv4 w środku, format, jego dzisiejszy status i co to dla ciebie znaczy.Każda forma gotowa do skopiowaniaSerwer, port, flagi, kanoniczny tekst IPv6, pełna postać i nazwa zwrotna DNS.
Rozłożony adres Teredo: serwer, flagi oraz port i IPv4 klienta, oba zapisane w odwróconej postaci.

Czy każdy adres IPv6 zawiera adres IPv4?

Nie. Zwykły adres IPv6 w ogóle nie zawiera adresu IPv4; osadza go tylko kilka formatów, a każdy zdradza się znanym prefiksem lub identyfikatorem interfejsu.

RFC 4291 każe oprogramowaniu nie dopatrywać się w adresie IPv6 struktury ponad to, co określa jego prefiks, więc narzędzie, które zamienia 2001:db8:85a3::8a2e:370:7334 na adres IPv4, po prostu go wymyśla. Formaty, które niosą adres IPv4, są tu narysowane wraz z położeniem ich 32 bitów.

Dziś powszechne są tylko dwa: adresy mapowane z IPv4 wewnątrz oprogramowania i adresy NAT64 w sieciach tylko IPv6. 6to4 i Teredo praktycznie zniknęły z prawdziwego ruchu.

Gdzie każdy format trzyma adres IPv4 192.0.2.33, w skali: 32 cyfry szesnastkowe po 4 bity.

Dlaczego w moich logach są adresy ::ffff:?

Bo twój serwer nasłuchuje na jednym gnieździe IPv6 dla obu protokołów, a system operacyjny pokazuje mu odwiedzających przez IPv4 jako adresy mapowane z IPv4: ::ffff:203.0.113.5 to odwiedzający przez IPv4 z adresu 203.0.113.5, a nie przez IPv6.

To gniazdo dual-stack z RFC 3493. Postać mapowana istnieje tylko wewnątrz oprogramowania: IANA oznacza ::ffff:0:0/96 jako nieprzekazywalny i nieosiągalny globalnie, więc żaden pakiet w internecie jej nie niesie.

Aby zgłosić lub zablokować tego odwiedzającego, użyj zwykłego adresu IPv4. Narzędzia wypisują go różnie: starszy pakiet net w Go pokazuje 203.0.113.5, a net/netip i Python 3.13 pokazują ::ffff:203.0.113.5, więc ten sam odwiedzający może pojawić się na oba sposoby.

Odwiedzający przez IPv4203.0.113.5IPv4
Odwiedzający przez IPv62001:db8::7IPv6
Twój serwer[::]:443jedno gniazdo IPv6
access.log
::ffff:203.0.113.5 - - [24/Oct/2026:09:14:02 +0000] "GET / HTTP/1.1" 200
2001:db8::7 - - [24/Oct/2026:09:14:05 +0000] "GET / HTTP/2" 200
Jedno gniazdo, dwie rodziny: system operacyjny zapisuje odwiedzającego przez IPv4 jako ::ffff:203.0.113.5.

Jak NAT64 umieszcza adres IPv4 w IPv6?

Sieć NAT64 daje każdemu hostowi IPv4 adres IPv6, wpisując jego adres IPv4 w prefiks, domyślnie 64:ff9b::/96, więc 192.0.2.33 staje się 64:ff9b::c000:221.

W sieci tylko IPv6 DNS64 odpowiada na zapytanie o nazwę, która ma tylko rekord A, zbudowanym w ten sposób sztucznym rekordem AAAA, a translator zamienia pakiety wysyłane na ten adres na IPv4. Urządzenia poznają prefiks swojej sieci, pytając o ipv4only.arpa.

Sieć może używać własnego prefiksu o długości 32, 40, 48, 56, 64 lub 96 bitów (RFC 6052). Bity 64–71 pozostają wtedy zerowe, więc przy /40, /48 i /56 adres IPv4 jest rozdzielony wokół tego oktetu. Sam adres nie mówi, jaką długość wybrała sieć, dlatego narzędzie o nią pyta. Prefiks dobrze znany nigdy nie może nieść prywatnego adresu IPv4.

Przykłady z RFC 6052 dla 192.0.2.33: bity prefiksu na biało, IPv4 na zielono, oktet u zakreskowany.

Czym jest adres Teredo?

Adres Teredo to adres IPv6 dla komputera za NAT-em IPv4, tunelowany przez UDP; zawiera adres IPv4 serwera Teredo oraz, w odwróconej postaci, publiczny adres IPv4 i port klienta.

Ma pięć części: prefiks 2001::/32, adres IPv4 serwera w bitach 32–63, 16 bitów flag, port UDP przydzielony przez NAT klienta i publiczny adres IPv4 klienta, przy czym dwie ostatnie mają odwrócony każdy bit (RFC 4380).

Od RFC 5991 12 z 16 bitów flag jest losowych, więc flagi inne niż 0x8000 są normalne. Teredo praktycznie zniknęło z dzisiejszego internetu, ale stare logi i reguły zapór wciąż zawierają jego adresy.

2001:0:c000:201:8000:63bf:34ff:8efa po rozkodowaniu: serwer 192.0.2.1, flaga cone, port 40000, klient 203.0.113.5.

Czym są adresy 6to4 i ISATAP?

6to4 i ISATAP to wczesne sposoby przenoszenia IPv6 przez sieci IPv4 i oba wpisują adres IPv4 w adres IPv6: 6to4 tuż po 2002:, ISATAP w identyfikator interfejsu po 5efe.

Prefiks lokalizacji 6to4 to 2002:, a po nim jej publiczny adres IPv4, więc do 192.0.2.33 należał 2002:c000:221::/48. RFC 7526 wycofał przekaźniki anycast, dzięki którym 6to4 działało w internecie, ale nie sam format.

ISATAP buduje ostatnie 64 bity z 0:5efe, a dla publicznego adresu IPv4 z 200:5efe, po czym następuje adres IPv4, pod dowolnym prefiksem /64.

Oba formaty i to, jak zniknął ich ruch (statystyki IPv6 Google).

Jak znaleźć mój adres IPv4, gdy mam IPv6?

Sprawdź go osobno: twoje adresy IPv4 i IPv6 są od siebie niezależne, adres IPv6 nie zawiera adresu IPv4, a „Jaki jest mój IP” pokazuje oba obok siebie.

Łącze dual-stack ma adres IPv4, często współdzielony przez NAT dostawcy, i prefiks IPv6; każda strona łączy się z tobą przez ten protokół, który wybierze przeglądarka. Konwerter pomaga tylko przy adresach w formatach z osadzonym IPv4, takich jak adres mapowany w logu.

W komórkowej sieci tylko IPv6 ruch IPv4 twoich aplikacji przechodzi przez 464XLAT dostawcy, a adres IPv4, który widzą strony, należy do translatora dostawcy.

Dwa adresy, dwa tory: żadnego nie da się wyliczyć z drugiego. Adresy dokumentacyjne.

Jak wymusić IPv4 zamiast IPv6?

Zmiana IPv6 na IPv4 polega na tym, by komputer preferował IPv4, a nie na wyłączeniu IPv6: komputery najpierw próbują IPv6, gdy nazwa ma oba rodzaje adresów, a podniesienie IPv4 w tabeli wyboru adresów to zmienia, podczas gdy IPv6 dalej działa.

Microsoft zaleca dokładnie to w Windows i ostrzega przed wyłączaniem lub odpinaniem IPv6, co może zepsuć działanie części Windows. Na Macu Ustawienia systemowe nie mają przełącznika wyłączającego IPv6. W Linuksie wystarczy jeden wiersz w /etc/gai.conf, choć Chrome sam sortuje adresy.

Dla pojedynczego polecenia większość narzędzi przyjmuje -4. Karty pokazują kroki dla każdego systemu, sprawdzone w dokumentacji jego producenta.

Tabela wyboru adresów

DomyślniePreferuj IPv4
IPv6 (::/0)4040
IPv4 (::ffff:0:0/96)35100

RFC 6724 §2.1, §10.3

W wierszu poleceń uruchomionym jako administrator, potem uruchom komputer ponownie:
› reg add "HKLM\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\Tcpip6\Parameters" /v DisabledComponents /t REG_DWORD /d 32 /f
Sprawdź: wiersz ::ffff:0:0/96 jest teraz wyżej niż ::/0
› netsh interface ipv6 show prefixpolicies
Tylko dla jednego polecenia:
› ping /4 example.com
› tracert /4 example.com
W Ustawieniach systemowych nie da się wyłączyć IPv6; to polecenie wyłącza je dla jednej usługi:
› networksetup -listallnetworkservices
› networksetup -setv6off "Wi-Fi"
Cofnięcie:
› networksetup -setv6automatic "Wi-Fi"
ping na Macu i tak używa tylko IPv4 (ping -4 to błąd).
Dodaj do /etc/gai.conf i przepisz też pozostałe domyślne wiersze glibc: jeden wiersz precedence zastępuje całą tabelę.
› precedence ::ffff:0:0/96 100
Tylko dla jednego polecenia:
› ping -4 example.com
Chrome może nie słuchać gai.conf: sam sortuje adresy.
W about:config:
› network.dns.disableIPv6 = true
Chrome nie ma takiego ustawienia; w Windows stosuje się do preferencji systemu.
› curl -4 https://example.com
› wget -4 https://example.com
› ssh -4 user@example.com
› nslookup -type=A example.com
dig -4 zmienia tylko to, jak dig łączy się z serwerem DNS: zamiast tego pytaj o rekordy A.
› dig A example.com
Preferuj IPv4 bez wyłączania IPv6: tabela wyboru, potem kroki dla każdego systemu według dokumentacji jego producenta.

Najczęściej zadawane pytania

Czy każdy adres IPv6 da się przekonwertować na IPv4?

Nie. Adres IPv6 da się zamienić na IPv4 tylko wtedy, gdy zapisano w nim adres IPv4, jak w formatach mapowanym z IPv4, NAT64, 6to4, Teredo i ISATAP. Natywny adres, taki jak 2001:db8:85a3::8a2e:370:7334, nie niesie adresu IPv4, a każde narzędzie, które go dla niego wypisuje, zmyśla. Aby poznać adres IPv4 strony, sprawdź zamiast tego jej rekord A.

Jaki adres IPv4 kryje się w ::ffff:192.0.2.1?

To 192.0.2.1. Prefiks ::ffff:0:0/96 oznacza adres mapowany z IPv4: 80 bitów zerowych, 16 bitów jedynek, a potem adres IPv4 w ostatnich 32 bitach. Szesnastkowo ten sam adres to ::ffff:c000:201, bo c0 to 192, 00 to 0, 02 to 2, a 01 to 1. Oprogramowanie pokazuje tak rozmówców IPv4, gdy używa jednego gniazda IPv6 dla obu protokołów.

Jak przekonwertować adres 64:ff9b:: na IPv4?

Weź ostatnie 32 bity. 64:ff9b::/96 to prefiks dobrze znany NAT64, więc 64:ff9b::c000:221 to host IPv4 192.0.2.33, zapisywany też jako 64:ff9b::192.0.2.33. Takie adresy widać w sieciach tylko IPv6, gdzie DNS64 buduje je z rekordu A hosta, a translator NAT64 przenosi ruch do IPv4. Ten prefiks nigdy nie może zawierać prywatnego adresu IPv4.

Dlaczego konwerter pyta o długość prefiksu NAT64 mojej sieci?

Bo sieć może używać własnego prefiksu NAT64 o długości 32, 40, 48, 56, 64 lub 96 bitów, a położenie adresu IPv4 zależy od tej długości. Na przykład przy /48 adres IPv4 jest rozdzielony wokół bitów 64–71, które zawsze są zerowe. Sam adres nie zdradza długości, a RFC 8215 zabrania zgadywania dla bloku 64:ff9b:1::/48, więc narzędzie wymienia każdą możliwość.

Czym jest adres IPv6 kompatybilny z IPv4?

To stary format, ::/96, który umieszczał adres IPv4 w ostatnich 32 bitach po 96 bitach zerowych, np. ::192.0.2.1. RFC 4291 go wycofał, a obecne mechanizmy przejściowe go nie używają, więc spotkasz go głównie w starych konfiguracjach i eksportach zapór sieciowych. Konwerter i tak go odczytuje, oznacza jako wycofany i nigdy nie traktuje :: ani ::1 jako IPv4.

Jak w Pythonie wyciągnąć adres IPv4 z adresu IPv6?

Użyj modułu ipaddress. Dla IPv6Address właściwość .ipv4_mapped zwraca adres IPv4 z ::ffff:0:0/96, .sixtofour ten z 2002::/16, a .teredo parę adresów serwera i klienta z 2001::/32; dla innych adresów każda z nich to None. Python nie ma właściwości dla NAT64 ani ISATAP, więc w ich przypadku weź odpowiednie 32 bity sam, tak jak robi to ten konwerter.

Czy konwersja adresu zmienia moje połączenie?

Nie. Konwerter tylko czyta wpisany tekst i pokazuje, co w nim zapisano; nic nie zmienia się w twoim komputerze ani sieci i nic nie jest nigdzie wysyłane. Aby naprawdę używać IPv4 zamiast IPv6, zmień preferencję adresów w komputerze, jak opisuje sekcja o wymuszaniu IPv4. Adres IPv4 twojego połączenia pokaże ci „Jaki jest mój IP”.

Jak zmienić IPv6 na IPv4 w Windows, nie wyłączając IPv6?

W wierszu poleceń uruchomionym jako administrator ustaw wartość rejestru DisabledComponents na 0x20 w kluczu HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\Tcpip6\Parameters i uruchom komputer ponownie; Microsoft zaleca to zamiast wyłączania IPv6. Sprawdź wynik poleceniem netsh interface ipv6 show prefixpolicies: wiersz ::ffff:0:0/96 musi być wyżej niż ::/0. Dla pojedynczego polecenia ping /4 i tracert /4 używają tylko IPv4. Microsoft odradza odznaczanie IPv6 na karcie sieciowej.

Dlaczego adresy 6to4 i Teredo są dziś tak rzadkie?

Ich przekaźniki i serwery zostały niemal wszędzie wyłączone. Według pomiarów Google we wrześniu 2008 około dwóch trzecich użytkowników IPv6 łączyło się z Google przez 6to4 lub Teredo, a od lipca 2021 nikt. RFC 7526 wycofał przekaźniki anycast 6to4, ale nie sam format 2002::/16. Te adresy wciąż spotkasz w starych logach, regułach zapór i dokumentacji.

Czy wklejony adres trafia na wasz serwer?

Nie. Konwersja działa w twojej przeglądarce dzięki kodowi strony, dlatego odpowiedź pojawia się już podczas pisania. Skopiowany link przechowuje adres po znaku # w adresie URL, czyli w części, której przeglądarki nigdy nie wysyłają na serwer, więc każdy, kto go otworzy, zobaczy ten sam wynik. Tylko jeśli skrypt strony się nie wczyta, przycisk „Konwertuj” wyśle zwykłe żądanie strony. Nic nie jest zapisywane.

Czegoś brakuje?Zaproponuj funkcję lub nowe narzędzie