Motyw

Popularne narzędzia

Sprawdzanie sitemap XML

Wklej domenę albo adres pliku sitemap i zobacz pełny obraz: każdy plik w indeksie, każdą regułę protokołu, adresy, które wyszukiwarki odrzucą, razem z powodem, i to, czy daty w pliku coś znaczą.

Bez pułapu 100 adresów URL: każdy wpis każdego pliku, do 50 000 · robots.txt i jego skutki · adresy z różnych części pliku pobrane tak, jak robi to robot · za darmo, bez rejestracji, nic nie zapisujemy

Wystarczy domena: czytamy robots.txt i zaglądamy w typowe miejsca. Możesz też podać sam plik, np. example.com/sitemap.xml.

Odczytane adresycały plikPliki w indeksiedo 10
  • robots.txtCzytamy go najpierw i wyjaśniamy skutki
  • Sitemaprobots.txt, potem typowe ścieżki
  • Odczytane plikiIndeks i dziesięć jego plików
  • SprawdzonoKażda reguła, w zestawieniu z robots.txt
SprawdzanieJeden przebieg z naszego serwera: pliki, reguły i próbka stron
Spróbuj

Jak sprawdzić sitemap XML

Wpisz powyżej swoją domenę i wybierz „Sprawdź sitemap”: czytamy robots.txt, znajdujemy wskazany w nim plik, czytamy go razem z maksymalnie dziesięcioma plikami, które on wymienia, i pobieramy adresy URL z różnych części pliku, a potem pokazujemy, co zrobiłaby z tym wszystkim wyszukiwarka.

Możesz podać samą domenę albo adres samego pliku. Przy domenie najpierw bierzemy wiersze Sitemap: z robots.txt, a potem sprawdzamy typowe ścieżki; przy adresie czytamy dokładnie ten plik. Tak czy inaczej czytamy cały plik, a nie pierwszych sto adresów URL, a razem z nim do dziesięciu plików indeksu sitemap.

O tym, czy sitemap spełnia swoje zadanie, decydują cztery rzeczy: plik się parsuje, mieści się w limitach protokołu, nic w nim nie przeczy robots.txt ani noindex samych stron, a jego daty coś znaczą. Obejmują je widoki powyżej: Pliki i Problemy — format i limity, robots.txt i Próbka stron — sprzeczności, a Adresy URL — daty.

Cztery kroki: od domeny do tego, co widzi robot
1Wpisz domenęalbo adres samego pliku sitemap
2Znajdujemy pliknajpierw robots.txt, potem typowe ścieżki
3Czytamy każdy plikindeks i do dziesięciu jego plików
4Pobieramy próbkękod stanu, przekierowanie, noindex, canonical
robots.txt200sitemap_index.xml
Wynik sprawdzania sitemap: 4 pliki indeksu, 420 adresów URL, 36 błędów, 7 ostrzeżeń i 31 adresów zablokowanych w robots.txtWynik sprawdzania sitemap: 4 pliki indeksu, 420 adresów URL, 36 błędów, 7 ostrzeżeń i 31 adresów zablokowanych w robots.txtWerdyktCo jest nie tak z tym plikiem sitemap — w jednym zdaniu, z pięcioma liczbami, które to pokazują: adresy URL, pliki, błędy, ostrzeżenia i adresy, na które robots.txt nie pozwala.robots.txt i jego skutkiNie tylko kod stanu, ale to, co oznacza dla całej witryny. Przy 4xx wolno skanować wszystko, przy 5xx — nic.Każdy plik indeksuKażdy plik z liczbą adresów URL, rozmiarem po rozpakowaniu na tle limitu 50 MB, rozmiarem przy przesyłaniu obok i własnymi problemami.SprzecznościAdresy URL, które sitemap każe wyszukiwarkom skanować, choć robots.txt na to nie pozwala, oraz strony z próbki, które mają noindex albo wskazują inny adres URL jako canonical.
Sprawdzenie indeksu sitemap wymyślonego sklepu: werdykt i liczby, pliki z ich własnymi problemami oraz sprzeczności między plikiem sitemap a robots.txt. Wybierz numer, aby zobaczyć, co pokazuje każda część.

Co sprawia, że sitemap jest nieprawidłowy

Sitemap jest nieprawidłowy, gdy parser nie może go odczytać: przez & bez encji, zły element główny, brak przestrzeni nazw, względny adres URL albo odstęp przed deklaracją XML. Cała reszta to ostrzeżenie, a nie odrzucenie.

Najczęstszy ze wszystkich jest ampersand bez encji. XML czyta & jako początek odwołania do znaku, więc jeden taki znak kończy plik dla parsera, a wszystko po nim zostaje nieodczytane. Zapisz go jako &amp; i tak samo zamieniaj na encje <, >, " i ' (sitemaps.org). <loc> musi być pełnym adresem URL, który zaczyna się od protokołu i ma mniej niż 2048 znaków.

Przestrzeń nazw musi brzmieć dokładnie http://www.sitemaps.org/schemas/sitemap/0.9, z http:// nawet w witrynie na https: to nazwa dla parserów, a nie adres, który ktokolwiek pobiera. Plik musi być w UTF-8, a przed <?xml nie może stać nic, nawet pusty wiersz; jedyne, co wolno tam umieścić, to znacznik kolejności bajtów UTF-8.

Jeden plik sitemap, pięć powodów, dla których parser go odrzucasitemap.xml
  1. 11
  2. 2<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
  3. 3<urlset xmlns="http://sitemaps.org/schemas/sitemap/0.9">2
  4. 4 <url>
  5. 5 <loc>https://www.example.org/shop/?size=l&colour=blue</loc>3
  6. 6 </url>
  7. 7 <url>
  8. 8 <loc>/guides/raised-beds/</loc>4
  9. 9 <lastmod>2026-09-14T08:30:00</lastmod>5
  10. 10 </url>
  11. 11</urlset>
  1. 1Pusty wiersz przed deklaracją
  2. 2Przestrzeń nazw musi być dokładnie tym ciągiem, z http://
  3. 3Goły & kończy plik dla parsera
  4. 4Ścieżka to nie adres URL: musi zaczynać się od protokołu
  5. 5Godzina wymaga strefy czasowej — albo pomiń godzinę

Błędy sitemap w Search Console i co oznacza każdy z nich

Google Search Console nadaje plikowi sitemap jeden z trzech stanów — Sukces, Zawiera błędy lub Nie udało się pobrać — tylko w zweryfikowanych usługach i nie mówi, który wiersz jest błędny. Ta strona sprawdza każdy publiczny plik sitemap i wskazuje wiersz.

Nie udało się pobrać (na stronie szczegółów: „Nie udało się odczytać mapy witryny”) oznacza, że żądanie Google nie wróciło z plikiem, który da się odczytać: 4xx lub 5xx, łańcuch przekierowań, przekroczony czas oczekiwania, firewall odrzucający Google albo reguła w robots.txt blokująca ścieżkę samego pliku sitemap. Zawiera błędy oznacza, że plik odczytano, ale coś w nim narusza regułę — rysunek obok wymienia komunikaty, które najczęściej zobaczysz, i wiersz, który stoi za każdym z nich.

Dwa z nich dotyczą rozmiaru, a nie formatu: plik sitemap, który wymienia ponad 50 000 adresów URL, i indeks sitemap, który wymienia ponad 50 000 plików sitemap (Google). Zbyt duży plik sitemap podziel na pliki wymienione w indeksie; zbyt duży indeks staje się kilkoma indeksami, a każdy z nich zgłaszasz osobno. Zgłaszany jest też plik sitemap z adresami URL, które blokuje robots.txt, i to już sprzeczność w twoich własnych plikach, a nie błąd formatu.

Co mówi Search Console i co się za tym kryje

Trzy stany

Sukcespobrany i odczytany bez błędów
Zawiera błędyodczytany, ale coś w nim narusza regułę
Nie udało się pobraćżądanie nie wróciło z plikiem

Komunikaty, które zobaczysz najczęściej

  • Nie udało się odczytać mapy witryny4xx lub 5xx, łańcuch przekierowań, firewall albo robots.txt blokujący ścieżkę samego pliku sitemap.
  • Zbyt wiele adresów URLPonad 50 000 adresów URL w jednym pliku sitemap: błąd, a nie ostrzeżenie. Podziel plik i wymień części w indeksie.
  • Błąd analizy składniCzęsto goły & w adresie URL. Zapisz go jako &amp;.
  • Nieprawidłowa datalastmod, który nie jest w formacie W3C Datetime, albo godzina bez strefy czasowej.
  • Nieprawidłowy URLSpacja, cudzysłów lub inny znak, którego adres URL nie może zawierać, albo zepsuty schemat, np. htp://.
  • Mapa witryny zawiera URL-e blokowane przez plik robots.txtTe dwa pliki są ze sobą sprzeczne. Zdecyduj, który ma rację.

Tylko zweryfikowane usługiSearch Console pokazuje sitemap tylko dla usługi, której jesteś właścicielem. Ta strona sprawdza każdy publiczny plik sitemap i wskazuje wiersz.

Czy lastmod musi być uczciwy?

Tak. Google używa wartości <lastmod>, „jeśli jest ona spójna i zweryfikowana”, więc data, która jest taka sama przy każdym adresie URL albo zmienia się przy każdym zapisie pliku, jest gorsza niż brak daty — uczy Google ignorować ten tag.

Każde inne narzędzie do sprawdzania sitemap czyta format daty: czy to W3C Datetime i czy godzina ma strefę czasową. Format to łatwiejsza połowa. O tym, czy tag cokolwiek daje, decyduje to, czy wartość znaczy to, co twierdzi, a dwa sygnały ostrzegawcze to jeden stempel powtórzony w każdym wpisie i data, która zawsze jest dzisiejsza. Bing też planuje skanowanie według lastmod i może pomijać daty, które zawsze są bieżące.

Dlatego to narzędzie pokazuje, czym są daty, a nie tylko, jak są zapisane: ile wpisów je ma, najstarszą i najnowszą oraz to, czy to jedna powtarzana wartość. Pominięcie <lastmod> jest poprawne i nic nie kosztuje; wymyślona data kosztuje ten tag wiarygodność w całej witrynie. Oznaczaj ostatnią istotną zmianę — treści głównej, danych strukturalnych, linków — a nie nowy rok w nocie o prawach autorskich (Google).

Te same 2400 adresów URL, dwa zestawy dat
Jeden stempelkażdy wpis z momentem zapisania plikuWpisy według miesięcyCo robi z tym Googleuczy się ignorować ten tag
Prawdziwe datykażdy wpis z dniem ostatniej zmiany stronyWpisy według miesięcyCo robi z tym Googleplanuje według niego następne skanowanie

Brak lastmodPoprawne. Nie ma na czym oprzeć planu, ale też nie ma czemu nie wierzyć.

50 000 adresów URL i 50 MB: kiedy dzielić plik

Jeden plik sitemap może zawierać najwyżej 50 000 adresów URL i 50 MB bez kompresji. Po przekroczeniu tego z limitów, który wypadnie pierwszy, rozłóż adresy na kilka plików, wymień je w indeksie sitemap, a potem zgłoś indeks.

Limit rozmiaru liczy plik po rozpakowaniu, nawet gdy serwujesz go jako .xml.gz, dlatego to narzędzie pokazuje rozmiar bez kompresji, a obok rozmiar przy przesyłaniu: sitemap o wielkości 30 KB serwowany z kompresją gzip może mieć przy przesyłaniu 1,6 KB, a ta liczba nic nie mówi o limicie. Naver Search Advisor odrzuca pliki większe niż 10 MB, więc koreańska witryna ma niższy pułap niż ten z protokołu.

Indeks może wymieniać do 50 000 plików sitemap, tylko z własnej witryny, i nigdy innego indeksu: zagnieżdżony indeks nie jest czytany. Wersje językowe zapisane przez xhtml:link nie liczą się do 50 000. To narzędzie czyta w jednym przebiegu indeks i do dziesięciu jego plików, każdy z własną liczbą adresów, rozmiarem i problemami.

Jeden plik na tle dwóch limitów
12 48050 000 adresów URL
6,2 MB50 MB bez kompresji
Bez kompresji6,2 MBPrzy przesyłaniu812 kBgzip zmniejsza plik do wysłania; limit i tak liczy rozmiar po rozpakowaniu.
10 MB · Naver Search Advisor50 MB bez kompresji · Google, Bing, Yandex
Ponad którymkolwiek limitem: podziel plik i wymień części w indeksiesitemap_index.xmlIndeks nie może wskazywać innego indeksu

robots.txt i twój sitemap: sprzeczności, które kosztują cię strony

Twój sitemap prosi wyszukiwarki o skanowanie listy adresów URL; robots.txt mówi im, czego skanować nie wolno. Gdy te dwa pliki się nie zgadzają, wygrywa robots.txt, a wpis w pliku sitemap się marnuje — i Search Console to zgłasza.

Pierwsza rzecz do odczytania to kod stanu samego robots.txt, a prawie nikt nie mówi, co on oznacza. Kod 4xx to „niedostępny”: nie ma reguł, więc wolno skanować wszystko. Kod 5xx albo brak jakiejkolwiek odpowiedzi to „nieosiągalny” i robot zgodny z RFC 9309 nie może wtedy skanować w witrynie niczego; Google tak samo traktuje 429. Ten sam zepsuty plik prowadzi do przeciwnych skutków, a narzędzie, które nad nieodczytanym robots.txt pisze „żaden adres URL nie jest zablokowany”, myli się za każdym razem, gdy plik odpowiedział kodem 5xx lub 429 albo w ogóle nie odpowiedział.

Potem przychodzą sprzeczności w działającym pliku: adresy URL, które sitemap wymienia, a robots.txt blokuje, oraz — łatwa do przeoczenia — zablokowana ścieżka samego pliku sitemap, czyli opublikowany plik, którego żaden robot nie może odczytać. W drugą stronę jest tanio i warto: wiersz Sitemap: w robots.txt nie wymaga konta w żadnej usłudze, a czyta go każdy robot.

Co odpowiedź robots.txt oznacza dla całej witryny

Kod stanu i jego skutek

200obowiązują reguły z pliku
404brak reguł: wolno skanować wszystko
503nieosiągalny: robot nie może skanować zupełnie niczego

Sprzeczność

Sitemap prosi o/search/?q=pepper
robots.txt zabraniaDisallow: /search/

Wpis nic nie daje, a Search Console go zgłasza

A do tego zablokowana ścieżka samego pliku sitemap: opublikowany plik, którego żaden robot nie może odczytać.

Których adresów URL nie powinno być w pliku sitemap

Powinny tam być tylko kanoniczne adresy URL, które chcesz widzieć w wynikach wyszukiwania, po jednym na stronę: adresy końcowe, które odpowiadają kodem 200, są indeksowalne i nie są blokowane przez robots.txt. Przekierowania, strony z noindex, adresy z canonical wskazującym gdzie indziej, błędy i warianty z parametrami nie mają tam czego szukać.

Sitemap, który wymienia przekierowujący adres URL, każe robotowi zrobić jeden krok więcej, niż było trzeba, a Google prosi zamiast tego o adres, na którym kończy się przekierowanie. Strona z noindex w pliku sitemap to czysta sprzeczność: plik mówi „zaindeksuj to”, a strona „nie indeksuj”. Strona wygrywa, a wpis nic nie daje.

Nic z tego nie jest fatalne — każdy adres URL w pliku sitemap to sugestia, a o indeksowaniu i tak decyduje Google — ale każdy błędny wpis to taki, któremu wyszukiwarka uczy się mniej ufać. Dlatego to narzędzie pobiera adresy URL z różnych części pliku, zamiast tylko go parsować: samo parsowanie nie powie ci, że wymieniona strona odpowiada teraz kodem 404.

Sześć adresów URL w jednym pliku sitemap i co robot robi z każdym z nich
W pliku sitemapCo dostaje robotWynik
/shop/raised-beds/PoprawnyZaindeksowany tak, jak w pliku
/shop/raised-bed/Przekierowaniezmarnowany
/shop/?sort=priceCanonical gdzie indziejzmarnowany
/tags/autumn/noindexzmarnowany
/shop/old-kit/404zmarnowany
/search/?q=pepperZablokowanyzmarnowany
Liczby z jednej wymyślonej witryny, www.example.org: sklepu z indeksem sitemap, nieaktualnym plikiem bloga i robots.txt, który przeczy plikowi sitemap.

Wpisy obrazów, filmów i hreflang

Wpis <url> może zawierać więcej niż adres: obrazy strony, jej wersje w innych językach oraz metadane filmów lub wiadomości, każde we własnej przestrzeni nazw wewnątrz tego wpisu.

Obrazy korzystają z przestrzeni nazw Google dla obrazów, do 1000 na stronę; liczą się już tylko <image:image> i <image:loc>, a caption, title, license i geo_location zostały wycofane w 2022 roku. To narzędzie liczy znalezione wpisy obrazów i pokazuje je przy każdym adresie URL.

Wersje językowe korzystają z xhtml:link z kodem hreflang: język w ISO 639-1 z opcjonalnym regionem w ISO 3166-1, nigdy sam region. Każda wersja strony musi wymieniać wszystkie pozostałe wersje, łącznie z samą sobą, inaczej Google ignoruje cały zestaw. Wersje językowe nie liczą się do limitu 50 000 adresów URL, więc wymienienie dwunastu wersji językowych w każdym wpisie nie mnoży liczby adresów przez dwanaście.

Jeden wpis rozłożony na częściJeden wpis <url>
Stronahttps://www.example.org/guides/raised-beds/
Kiedy ostatnio się zmieniła2026-09-14
Jej obrazy3do 1000 na stronę
Jej inne wersje językoween · de · frkażda wersja wymienia wszystkie wersje, łącznie z samą sobą

Wersje językowe nie liczą się do 50 000

Jak często wyszukiwarki czytają twój sitemap?

Google czyta sitemap według własnego harmonogramu, którego nie publikuje: zgłoszenie to podpowiedź, a nie polecenie. Bing czyta go, gdy tylko go znajdzie, a potem zwykle co najmniej raz dziennie. Żadna z nich nie czyta pliku częściej tylko dlatego, że o to poprosisz.

Dawne anonimowe pingi zniknęły: Bing wyłączył bing.com/ping 13 maja 2022 roku, a Google ogłosił w czerwcu 2023 roku, że jego ping przestanie działać; dziś odpowiada 404. Narzędzie, które nadal proponuje „pingowanie Google”, nie robi zupełnie nic.

Następne skanowanie zmienionej strony naprawdę przyspiesza dokładny lastmod — i właśnie dlatego uczciwość tego tagu ma znaczenie — oraz IndexNow dla pojedynczych zmienionych adresów URL: jedno zgłoszenie dociera do Bing, Yandex, Naver, Seznam i innych, choć nie do Google. Ręczne ponowne zgłaszanie niezmienionego pliku sitemap nic nie daje.

Kiedy każda wyszukiwarka czyta plik
Zgłaszasz go
Google traktuje go jako podpowiedźi czyta według harmonogramu, którego nie publikuje
Bing czyta go, gdy tylko go znajdziea potem zwykle co najmniej raz dziennie

Dokładny lastmod przyspiesza następne skanowanie zmienionej strony

Co już nie działagoogle.com/pingwyłączony w 2023 roku; odpowiada 404bing.com/pingwyłączony 13 maja 2022 rokuIndexNowdla zmienionych adresów URL: Bing, Yandex, Naver i inne, bez Google

Czy w ogóle potrzebujesz pliku sitemap?

Mała witryna, której wszystkie strony linkują do siebie nawzajem, może się bez niego obejść: Google podaje próg około 500 stron lub mniej. Najwięcej zyskują duże witryny, nowe witryny z niewieloma linkami z zewnątrz oraz witryny z wieloma obrazami lub filmami.

Własny przewodnik startowy Google nazywa sitemap opcjonalnym, a jego zgłoszenie jest podpowiedzią, a nie poleceniem: nie daje stronie pozycji w wynikach i nie gwarantuje indeksowania. Daje za to pewność, że robot wie o istnieniu adresu URL, co najbardziej liczy się przy stronach, do których nie docierają twoje własne linki.

Jeśli go masz, warto, żeby był poprawny. Sitemap pełen przekierowań, stron z noindex i adresów URL blokowanych przez robots.txt nie jest neutralny — to lista, której wyszukiwarka uczy się ufać coraz mniej. Sprawdzenie zajmuje minutę; zbudowanie nowego z twojej własnej witryny wymaga jednego skanowania.

Źródła

Kto najwięcej zyskuje na pliku sitemap
Liczba stron w witrynie
  • duże witryny
  • nowe witryny z niewieloma linkami z zewnątrz
  • dużo obrazów lub filmów
  • strony, do których nie prowadzi żaden link wewnętrzny

Sprawdzanie sitemap: pytania i odpowiedzi

Jak sprawdzić, czy mój sitemap XML jest poprawny?

Wpisz powyżej swoją domenę i wybierz „Sprawdź sitemap”. Znajdujemy plik przez robots.txt albo typowe ścieżki, czytamy go w całości i pokazujemy każdą naruszoną regułę z numerem wiersza: element główny, przestrzeń nazw, adresy bezwzględne krótsze niż 2048 znaków, ampersandy zamienione na encje, daty W3C oraz wartości dozwolone dla changefreq i priority. Nie trzeba niczego instalować ani weryfikować witryny.

Jakie są najczęstsze błędy w plikach sitemap?

Jednym z najczęstszych jest goły ampersand w adresie URL: XML czyta go jako początek odwołania do znaku, więc jeden taki znak kończy plik dla parsera. Dalej są adresy względne zamiast pełnych, zła lub brakująca przestrzeń nazw, lastmod z godziną, ale bez strefy czasowej, adresy URL na innym hoście i plik z ponad 50 000 adresów URL albo ponad 50 MB bez kompresji.

Dlaczego Search Console pokazuje „Nie udało się pobrać”?

Bo żądanie Google nie wróciło z plikiem, który da się odczytać; na stronie szczegółów widać wtedy „Nie udało się odczytać mapy witryny”. Typowe przyczyny to 404 lub 5xx pod adresem pliku sitemap, łańcuch przekierowań, reguła firewalla lub CDN odrzucająca robota Googlebot, reguła w robots.txt blokująca ścieżkę samego pliku sitemap albo adres zgłoszony z przekierowaniem przed nim. Ta strona pobiera plik z naszego serwera i pokazuje kod stanu, przekierowania i regułę z robots.txt.

Czy to problem, gdy adres URL z mojego pliku sitemap jest zablokowany w robots.txt?

Tak, i to częsty. Sitemap prosi wyszukiwarki o skanowanie adresu, a robots.txt na to nie pozwala, więc wpis nic nie daje, a Search Console zgłasza konflikt. Zdecyduj, który plik ma rację: usuń te adresy z pliku sitemap albo przestań je blokować. Gorsza i łatwiejsza do przeoczenia jest reguła w robots.txt, która blokuje ścieżkę samego pliku sitemap: publikujesz wtedy plik, którego żaden robot nie może odczytać.

Czy lastmod musi być dokładny?

Google używa lastmod tylko wtedy, gdy jest konsekwentnie i sprawdzalnie dokładny, więc tak. Jeden znacznik czasu powtórzony przy każdym adresie URL to czas wygenerowania pliku, a nie data zmiany, a data, która zawsze jest dzisiejsza, uczy Google i Bing całkowicie ignorować ten tag. Pominięcie lastmod jest poprawne i nic nie kosztuje. To narzędzie pokazuje, czy daty się różnią, jaki mają zakres i ile wpisów w ogóle je ma.

Ile adresów URL może mieć jeden plik sitemap?

Najwyżej 50 000 adresów URL i 50 MB bez kompresji na plik. Po przekroczeniu tego z limitów, który wypadnie pierwszy, rozłóż adresy na kilka plików i wymień je w indeksie sitemap, który sam może wskazywać do 50 000 plików sitemap, ale nigdy innego indeksu. Naver Search Advisor odrzuca pliki większe niż 10 MB, więc koreańska witryna ma niższy pułap, niż wyznacza protokół.

Czy Google używa priority i changefreq?

Nie. Google ignoruje oba, a Bing powiedział w 2025 roku, że też je ignoruje; czyta je już tylko Yandex. To poprawne tagi, więc to narzędzie zgłasza je jako informację, a nie usterkę: priority spoza zakresu albo nieznaną wartość changefreq i tak warto poprawić, ale dodawanie tych tagów tam, gdzie ich brakuje, nic nie daje ani w Google, ani w Bing.

Czy to sprawdzanie sitemap jest darmowe i czy ma limit adresów URL?

Jest darmowe, bez rejestracji i bez dziennego limitu, i nie ma pułapu 100 adresów URL: czytamy każdy wpis każdego pliku, do 50 000, które może zawierać plik sitemap, i sięgamy do dziesięciu plików indeksu sitemap. Próbką jest tylko pobieranie stron, bo pobranie 50 000 stron byłoby atakiem na witrynę: pobieramy adresy z różnych części pliku, najwyżej piętnaście, i mówimy, ile ich było.

Czym to narzędzie różni się od Google Search Console?

Search Console pokazuje pliki sitemap tylko dla zweryfikowanych usług, nadaje jeden z trzech stanów — „Sukces”, „Zawiera błędy” lub „Nie udało się pobrać” — i nie mówi, który wiersz jest błędny. Ta strona działa z każdym publicznym plikiem sitemap, wskazuje wiersz za każdym problemem, porównuje plik z robots.txt i z noindex samych stron oraz ocenia, czy daty coś znaczą. Używaj obu: Search Console pokazuje, co Google faktycznie zrobił.

Czym jest indeks sitemap i czy może wskazywać inny indeks?

Indeks sitemap to plik z listą plików sitemap zamiast stron: ma element główny sitemapindex i wymienia każdy plik we wpisie sitemap z własnym, opcjonalnym lastmod. Może wskazywać do 50 000 plików, wszystkie z własnej witryny, i nie może wskazywać innego indeksu — zagnieżdżony indeks nie jest czytany. Zgłoś indeks, a wyszukiwarki znajdą każdy plik, który on wymienia.

Czy mój sitemap musi być wpisany do robots.txt?

Nie musi, ale wiersz Sitemap: to najtańszy wiersz w pliku: każdy robot czyta robots.txt, wiersz nie wymaga konta w żadnej usłudze, a takich wierszy możesz mieć tyle, ile masz plików. Wartość musi być pełnym adresem, a nie ścieżką. Zgłoszenie w Search Console lub Bing Webmaster Tools daje dodatkowo raporty, których sam wiersz w robots.txt nie zapewnia.

Czy sitemap sprawi, że moje strony zostaną zaindeksowane?

Nie. Sitemap mówi wyszukiwarce, że adres URL istnieje i mniej więcej kiedy się zmienił; czy go zeskanować i czy zaindeksować, nadal decyduje Google. Najbardziej pomaga tam, gdzie twoje własne linki nie docierają do strony, w dużej witrynie albo w nowej, z niewieloma linkami z zewnątrz. Sitemap pełen przekierowań i stron z noindex nieco pogarsza sprawę, zamiast ją poprawiać.

Czegoś brakuje?Zaproponuj funkcję lub nowe narzędzie

Więcej narzędzi do skanowania i SEO